Reichana

Słownik gwar polskich, Том 5, Reichana J.
 
   Materiał przedstawiany w Słowniku gwar polskich pochodzi z wielkiej ilości źródeł drukowanych i rękopiśmiennych. Zbierano go w ciągu przeszło 100 lat. Wyrazy gwarowe zapisywały w terenie osoby reprezentujące różny stopień wykształcenia językoznawczego: od językoznawców, poprzez znających znakomicie realia, a mniej wykształconych językowo etnografów, po różne osoby nie mające fachowego przygotowania.

Słownik gwar polskich, Том 4, Reichana J.
 
   Materiał przedstawiany w Słowniku gwar polskich pochodzi z wielkiej ilości źródeł drukowanych i rękopiśmiennych. Zbierano go w ciągu przeszło 100 lat. Wyrazy gwarowe zapisywały w terenie osoby reprezentujące różny stopień wykształcenia językoznawczego: od językoznawców, poprzez znających znakomicie realia, a mniej wykształconych językowo etnografów, po różne osoby nie mające fachowego przygotowania.

Słownik gwar polskich, Том 3, Reichana J.
 
   Materiał przedstawiany w Słowniku gwar polskich pochodzi z wielkiej ilości źródeł drukowanych i rękopiśmiennych. Zbierano go w ciągu przeszło 100 lat. Wyrazy gwarowe zapisywały w terenie osoby reprezentujące różny stopień wykształcenia językoznawczego: od językoznawców, poprzez znających znakomicie realia, a mniej wykształconych językowo etnografów, po różne osoby nie mające fachowego przygotowania.

Słownik gwar polskich, Том 2, Reichana J.
 
   Prace nad nowym Słownikiem gwar polskich zapoczątkował przed laty prof. Kazimierz Nitsch; jego bowiem materiały zebrane w czasie własnych badań dialektologicznych przed I wojną światową stały się podstawą niniejszego słownika. Sam K. Nitsch jeszcze na początku XX w. zamierzał systematycznie gromadzić słownictwo ludowe dla przyszłego słownika, jak wskazują na to liczne wzmianki w jego recenzji poświęconej Słownikowi gwar polskich J. Karłowicza. Temu też celowi w pewnym stopniu miała służyć akcja zbierania słownictwa ludowego za pomocą specjalnych kwestionariuszy, zapoczątkowana w „Zapiskach Towarzystwa Naukowego w Toruniu”, a kontynuowana następnie w „Języku Polskim”.